قواعد عربی

«اسلوب نداء» یا «منادی و احکام آن در زبان عربی» | دفتر دوم

/vocative-in-arabic-2

در دفتر دوم از مجموعه مقالات احکام منادی در زبان عربی به شرح و بررسی منادای مضاف به یاء متکلم، توابع منادی، و ترخیم خواهیم پرداخت.

«اسلوب نداء» یا «منادی و احکام آن در زبان عربی» | دفتر اول

/vocative-in-arabic

نداء به معنای صدا زدن و فراخواندن است و برای جلب نظر مخاطب و آگاه ساختن او برای توجه به ما استفاده می‌شود. بنابراین ندا برای مخاطبی که خود متوجه ما است معنی ندارد و اگر هم رخ دهد تأکید است نه نداء. به کارگیری اسلوب ندا در زبان عربی تابع اصولی مخصوص به خود است که در این مجموعه مقالات به طرح و بررسی این قواعد می‌پردازیم.

اسم‌های ملحق به مثنی و جمع

/arabic-plural-nouns-3

موضوع اسم‌های ملحق به مثنی و جمع و اعراب آن‌ها در نحو عربی موضوع جالب توجهی است که می‌توانست در ذیل مباحث مربوط به مثنی و جمع به شکل پراکنده مطرح شود ولی نظر به اهمیت این بحث ترجیح دادم آن را در یک مقاله مستقل ارائه کنم. امیدوارم که مورد توجه شما قرار بگیرد.

اضافه در زبان عربی | دفتر دوم

/genitive-construct-in-arabic-2

​​​​عناوین اصلی دفتر دوم از مبحث اضافه در زبان عربی عبارتند از: حذف مضاف، حذف مضاف الیه، احکام مضاف به یاء متکلم، گفتاری در اسم‌های دائم الاضافه یا ملازمه للاضافه، حکم ظروفی که به معنای إذ و إذا هستند، و کلامی درباره احکام کلا و کلتا و کل.

اضافه در زبان عربی | دفتر اول؛ اضافه معنوی و اضافه لفظی

/genitive-construct-in-arabic-1

موضوع اضافه در نحو عربی از مباحث قابل توجهی است که نیاز به دقت و تأمل دارد. در دفتر اول از مقالات «اضافه در زبان عربی» به این عناوین می‌پردازیم: تعریف اضافه، انواع اضافه، اضافه محضه (اضافه معنوی) و اضافه غیر محضه (اضافه لفظی)، برخی احکام اضافه، و نحوه استفاده مضاف از مضاف الیه.

نظریه عامل | دفتر ششم؛ عمل صفات شبیه به فعل | اسم تفضیل و عمل آن

/the-theory-of-the-factor-in-arabic-grammar-6

«اسم تفضیل» یا «أفعل تفضیل» از جمله مشتقاتی است که عمل فعل را انجام می‌دهد. عناوین دفتر ششم از مجموعه مقالات نظریه عامل عبارتند از: تعریف اسم تفضیل، شروط ساخت اسم تفضیل، حالات اسم تفضیل، عمل اسم تفضیل، و در پایان هم اشاره‌ای خواهم داشت به «مسأله کحل».

نظریه عامل | دفتر پنجم؛ عمل صفات شبیه به فعل | صفت مشبهه و عمل آن

/the-theory-of-the-factor-in-arabic-grammar-5

صفت مشبهه از مشتقاتی است که عمل فعل را انجام می‌دهد. در دفتر پنجم از مجموعه مقالات نظریه عامل با ارائه تعریف صفت مشبهه، چگونگی ساخت صفت مشبهه از فعل‌های ثلاثی مجرد و افعال غیر ثلاثی را می‌آموزیم و آنگاه به شرح عمل صفت مشبهه و احکام آن و همچنین شباهت‌ها و تفاوت‌های صفت مشبهه با اسم فاعل می‌پردازیم.

نظریه عامل | دفتر چهارم؛ عمل صفات شبیه به فعل | اسم مفعول و عمل آن

/the-theory-of-the-factor-in-arabic-grammar-4

یکی دیگر از مشتقاتی که در کنار اسم فاعل، صیغه مبالغه، صفت مشبهه، و اسم تفضیل، عمل فعل را انجام می‌دهند اسم مفعول است. در دفتر چهارم از مجموعه مقالات نظریه عامل ابتدا نکاتی صرفی درباره اسم مفعول ارائه خواهد شد که عبارتند از: تعریف اسم مفعول، چگونگی ساخت اسم مفعول از افعال ثلاثی مجرد و افعال غیر ثلاثی، ساختن اسم مفعول از فعل‌های اجوف و ناقص، اسم مفعول در افعال لازم و متعدی، و چهار وزن جایگزین اسم مفعول، و سپس به شرح عمل اسم مفعول و شروط عمل آن خواهیم پرداخت.

نظریه عامل | دفتر سوم؛ صفات شبیه به فعل | عمل اسم فاعل و صیغه‌های مبالغه

/the-theory-of-the-factor-in-arabic-grammar-3

در دو بخش اول از مجموعه مقالات نظریه عامل دانستیم که از میان مشتقات اسم فاعل، صیغه مبالغه، اسم مفعول، صفت مشبهه، و اسم تفضیل عامل هستند و عمل فعل را انجام می‌دهند. اینک در دفتر سوم به شرح اسم فاعل و صیغ مبالغه و عمل آن‌ها می‌پردازیم.

نظریه عامل | دفتر دوم؛ عمل مصدر

/the-theory-of-the-factor-in-arabic-grammar-2

نظریه عامل که بیان کننده تأثیر یک کلمه در حرکات اعرابی کلمه دیگر است ارتباط مستقیمی با موضوع اعراب در نحو عربی دارد و بسیاری از قواعد نحوی در اعراب بر اساس آن بنا شده است. این بار در دفتر دوم از مجموعه مقالات نظریه عامل به شرح چگونگی عمل مصدر می‌پردازیم و نکات مهمی را درباره اسم مصدر و مصدر میمی طرح خواهیم کرد.