بایگانی نوشته‌ها

اسلوب نفی | دفتر اول؛ «نفی جمله فعلیه»

اسلوب نفی | دفتر اول؛ «نفی جمله فعلیه»

نفی در زبان عربی به معنای نقض و انکار یک حکم یا موضوع است و در مقابل اثبات قرار دارد. در مجموعه گفتار پیش رو علاوه بر شرح مفهوم نفی، به شناخت ادوات نفی و مشخصات هر یک از آن‌ها و همچنین روش‌های منفی ساختن جمله‌های فعلیه و اسمیه و نیز نفی اسم‌ها خواهیم پرداخت. در اولین مقاله از مجموعه درس‌های اسلوب نفی، با نحوه منفی کردن جمله‌های فعلیه آشنا می‌شویم.
تعجب به زبان عربی!

تعجب به زبان عربی!

یکی از اسالیب مهم و کاربردی زبان عربی اسلوب تعجب است. در این مقاله سعی در روشن ساختن زوایای مختلف این اسلوب دارم و به عناوینی همچون: تعجب سماعی و قیاسی، ساختار «ما أفعلَ» و «أفعِل بِـ..»، زمان گذشته و آینده در اسلوب تعجب، شروط متعجب منه و جواز حذف آن و در نهایت فعل‌هایی که قابلیت ساخت فعل تعجب را دارند، خواهیم پرداخت.
اعراب اسم‌های استفهام

اعراب اسم‌های استفهام

​​​​استفهام با قرار گرفتن یکی از ادوات استفهام در ابتدای جمله و با هدف درخواست فهمیدن شکل می‌گیرد. ادوات استفهام عبارتند از: «همزه، هل، مَن، مَن‌ذا، ما، ماذا، متی، أيّ، أین، کیف، أیّان، کم و أنّی». از میان ادوات استفهام تنها «همزه و هل» حرف هستند که محلی از اعراب ندارند. در این مقاله اما به شرح و بیان اعراب اسم‌های استفهام «من، ما، أيّ، كيف، أين» می‌پردازیم.